پس از یکلودرفرآیند بارگیری را کامل می کند، باید سطل را بلند کرده و کج کند تا مواد را در کامیون کمپرسی، قیف یا محل ذخیره مشخص شده تخلیه کند. موادی که جریان پذیری خوبی دارند-مانند ماسه، شن، و سنگدانه های خرد شده-معمولاً به آرامی تخلیه می شوند. با این حال، هنگام کار با خاک مرطوب، خاک رس یا خاک شنی مرطوب، ممکن است برخی از مواد روی کف و دیواره سطل حتی پس از کج شدن سطل به موقعیت تخلیه باقی بماند.
این وضعیت غیر معمول نیست. عواملی مانند چسبندگی ذاتی مواد و محتوای رطوبت، و همچنین طراحی ساختاری سطل و شرایط عملیاتی، همگی بر نتیجه تخلیه نهایی تأثیر می‌گذارند.
رطوبت مواد یک عامل کلیدی موثر بر چسبندگی است.
ذرات ماسه خشک و سنگ خرد شده دارای پیوند بین ذرات- ضعیفی هستند. هنگامی که سطل کج می شود، گرانش به آنها اجازه می دهد تا به سرعت به بیرون سر بخورند. در مقابل، با افزایش رطوبت خاک مرطوب یا خاک رس، پیوند بین ذرات تقویت می شود و احتمال چسبندگی مواد به سطوح فلزی را افزایش می دهد.
این امر به ویژه در حین عملیات خاکی پس از باران رایج است، جایی که مواد داخل سطل ممکن است به صورت توده های متراکم و جامد فشرده شده باشند. حتی پس از کج شدن کامل سطل، ممکن است مقداری از مواد به کف یا دیوار عقب چسبیده بماند.
یک سطل بیشتر از حمل مواد انجام می دهد. ویژگی‌های ساختاری-مانند انحنای کف، زاویه دیواره عقب، و اندازه دهانه سطل{1}}بر نحوه ورود و خروج مواد تأثیر می‌گذارند.
با کج شدن سطل، مواد با جریان پذیری خوب به سرعت بیرون می لغزند. با این حال، در مواد بسیار چسبنده، اگر بار در طول فرآیند اسکوپ فشرده شده باشد، ممکن است پس از کج کردن، بقایای جزئی باقی بماند.
روش های تخلیه بسته به شرایط عملیاتی متفاوت است.
تخلیه نیاز به تجهیزات کاری لودر دارد که هم عملیات بلند کردن و هم سطل{0}}را انجام دهد. ویژگی های جریان مواد مختلف به زوایای کج و توالی های عملیاتی متفاوتی نیاز دارد.
در مواد شل، بار معمولاً پس از رسیدن به موقعیت تخلیه، به سرعت از سطل جدا می شود. با این حال، با موادی که دارای رطوبت بالا یا چسبندگی قوی هستند، یک عمل کج شدن ممکن است هنوز مقداری باقیمانده باقی بگذارد.
این لزوماً به این معنی نیست که تکرار عمل کج کردن راه حل است. در عملیات واقعی، کنترل حرکات تجهیزات کار بر اساس شرایط مواد بسیار مهم است. هدف اطمینان از تخلیه روان مواد از سطل و در عین حال به حداقل رساندن مانورهای تکراری غیر ضروری است.
باقیمانده مواد در سطل نیز می تواند بر عملیات بارگیری بعدی تأثیر بگذارد.
اگر پس از هر بار تخلیه مقدار قابل توجهی از مواد در سطل باقی بماند، باقیمانده ممکن است به تدریج در چرخه های مکرر جمع شده و فشرده شود و یک لایه چسبیده در پایین سطل تشکیل دهد.
با گذشت زمان، این تجمع نه تنها ظرفیت موثر سطل را کاهش می دهد، بلکه می تواند دینامیک جریان مواد وارد شده به سطل را نیز تغییر دهد. علاوه بر این، چسبندگی طولانی مدت ممکن است منجر به خوردگی خود سطل شود. برای تجهیزات درگیر در عملیات بارگذاری مداوم، چنین باقیمانده های پایداری می تواند عملکرد عادی را مختل کند.
بنابراین، هنگام جابجایی مواد منسجم، اپراتورها نه تنها باید وضعیت عملکرد لودر را کنترل کنند، بلکه باید به طور منظم داخلی سطل را نیز تمیز کنند و اجزای-مانند کف سطل، دیوارها و لبه برش{1}}را از نظر سایش بررسی کنند.
عملکرد ضعیف تخلیه لزوماً نشان دهنده نقص مکانیکی نیست. شناسایی علت اصلی بر اساس شرایط عملیاتی خاص و تنظیم استفاده از سطل و شیوه‌های نگهداری بسیار مؤثرتر از تکرار عمل تخلیه است.
