جابجایی دسته ای از کالاها در یک مجتمع کارخانه ممکن است مانند یک موضوع ساده رانندگی از نقطه A به نقطه B به نظر برسد. با این حال، مسیر واقعی به ندرت کاملا هموار است. پس از بارگیری، ممکن است خودرو مجبور شود مسیرهای سنگریزه، رمپ ها و زمین ناهموار را طی کند-حتی گاهی اوقات در اطراف انبارهای مواد و سایر ماشین آلات حرکت کند{3}}قبل از اینکه در نهایت به منطقه بارگیری یا تخلیه برسد.
اگر تجهیزات به طور مکرر بلغزند، دچار خراشیدگی زیر بدنه شوند، یا نیاز به مانورهای مکرر برای چرخش در این بخش ها داشته باشند، بازده عملیاتی واقعی آسیب می بیند. بنابراین، در محیط‌های عملیاتی در فضای باز یا غیر استاندارد، توانایی ذاتی تجهیزات برای عبور از زمین باید یک ملاحظات کلیدی باشد.
فاصله از زمین، حاشیه را برای پیمایش سطوح ناهموار تعیین می کند
شن، چاله ها، و تغییرات در ارتفاع زمین از ویژگی های مشترک سایت های پیچیده کارخانه هستند. فاصله بین زیر بدنه تجهیزات و زمین، فاصله موجود در هنگام عبور از این موانع را دیکته می کند.
تجهیزات با فاصله بالاتر از سطح زمین با خطر کمتر برخورد اجزای زیر بدنه به زمین هنگام عبور از روی دست اندازها یا شیارها مواجه هستند. این یک پارامتر طراحی حیاتی برای تجهیزات جابجایی در فضای باز است، مانند لیفتراک‌ها-زمین ناهموار و تله هندلرها.
لاستیک ها و سیستم های محرک نحوه حرکت تجهیزات را تعیین می کنند
تحرک چیزی بیش از فاصله از زمین است.
اندازه لاستیک، الگوی آج، وصله تماس و پیکربندی درایو همگی بر نحوه عملکرد تجهیزات بر روی سطوح مختلف تأثیر می‌گذارند. شن، گل و لای، زمین نرم، و رمپ ها هر کدام نیازهای متفاوتی را برای کشش تایر و نیروی محرکه ایجاد می کنند.
توزیع وزن نیز بسته به اینکه تجهیزات بدون بار یا حامل بار باشد متفاوت است. برای تجهیزاتی که اغلب با مواد سنگین کار می کنند، قابلیت رانندگی در شرایط کاری واقعی باید همراه با بار ارزیابی شود.
شعاع چرخش تعیین می کند که آیا تجهیزات می توانند به راحتی به منطقه کار دسترسی داشته باشند یا خیر
جاده‌های کارخانه‌ها ممکن است همیشه باریک نباشند، اما انبارها، سایر ماشین‌آلات و مناطق کار فعال می‌توانند فضای موجود برای حرکت وسایل نقلیه را محدود کنند.
در چنین سناریوهایی، فاصله محوری تجهیزات، مکانیزم فرمان و حداقل شعاع چرخش مستقیماً بر مانورپذیری تأثیر می گذارد.
در محوطه‌های ذخیره‌سازی، اطراف کارگاه‌های تولید یا در مناطق بارگیری، تجهیزات ممکن است نیاز داشته باشند جهت خود را چندین بار تنظیم کنند تا به درستی تراز شوند. شعاع چرخش مناسب باعث می شود اپراتورها بتوانند خودرو را در فضاهای محدود قرار دهند. قابلیت خارج از جاده را نمی توان با یک پارامتر مشخص کرد.
در عملیات واقعی، توانایی یک ماشین برای عبور از زمین به عوامل متعددی بستگی دارد.
فاصله زمینی، فاصله موجود در هنگام برخورد با موانع را تعیین می کند. لاستیک ها و سیستم محرکه بر تماس و کشش زمین تأثیر می گذارد. مکانیسم فرمان بر روی مانور در فضاهای محدود تأثیر می گذارد. و وضعیت بار عملکرد رانندگی خودرو را بیشتر تغییر می دهد.
در محیط های عملیاتی پیچیده، تجهیزات نه تنها باید وظایف بارگیری و تخلیه را انجام دهند، بلکه باید محموله را با موفقیت به محل کار منتقل کنند. قابلیت خارج از جاده دقیقاً پیوند حیاتی این دو مرحله است.
